‘Bangigheid zit PvdA voortdurend dwars’

OPINIE – Lucas de Boer −

De SP, de PVV en het intern debat over welke kant de partij opgaat: de PvdA moet niet steeds in een kramp schieten, maar het gesprek aangaan. Dat zegt Lucas de Boer, voorzitter van de deelgemeente Kralingen-Crooswijk.

Timmermans moet discussie over koers niet beperken tot de fractie
De media kopten de afgelopen dagen verschillende keren over de ontstane onrust binnen de PvdA. Vertrekkend deelraadsvoorzitter Markerink uit Rotterdam-Overschie hekelde afgelopen woensdag in deze krant de ‘bangheid voor het nieuwe’ binnen de partij. Job Cohen zag daags erna in een dubbelinterview met partijvoorzitter Hans Spekman in Trouw de PvdA juist als een partij die ‘qua uitgangspunten dichtbij de SP’ staat, waar Kamerlid Frans Timmermans het vervolgens weer hartgrondig mee oneens was, getuige een dezelfde dag uitgelekte e-mail.

En wat een bangheid steekt meteen weer de kop op binnen de partij: enkele uren na de uitgelekte e-mail van Timmermans haasten zowel Cohen als Timmermans zich te verklaren dat geen sprake is van een meningsverschil. Continue reading

Posted in Bestuurders en politici | Leave a comment

Louis Plas: kritisch over Rotterdamse discussie Zorg en Welzijn

Beste PvdA fractieleden,

Op verzoek van een fractielid zet ik hieronder kort enige gedachten en zorgen neer, die jullie misschien van nut kunnen zijn in de Rotterdamse discussie over zorg en welzijn. Ikzelf ben lang werkzaam geweest in Rotterdam op dit terrein en was bovendien 25 jaar lang voor onze Partij bestuurlijk verantwoordelijk in de Deelgemeente Hoogvliet.
Daar gaat ie dan.

Nummer één…
“In het marktdenken is geen plaats voor de eigen identiteit en de waarden rationaliteit van instituties”
Uitspraak van Partijgenoot Tjeenk Willink, geciteerd omdat hij vertrekt bij de Raad van State. Hoe scherp!

Vertaald in de werkpraktijk: de professional bouwt altijd een band op met de cliënt of de doelgroep. Die band wordt deel van de kwaliteit van het product en ook deel van het werkplezier van de medewerker in zorg en welzijn. Zo ontstaat beroepsethiek. Soms is het goed dat nieuwe bezems letterlijk en overdrachtelijk schoon vegen. Maar dit moet eerder uitzondering dan regel zijn.
In het model van marktwerking en aanbesteding wordt dit, zonder oog voor de werkelijkheid, omgedraaid. Verandering via aanbesteding wordt de regel, continuïteit behouden wordt uitzondering. We hebben dit al gezien bij de Thuiszorg. Meestal werden wij niet blij en de werkers ook niet (zie onze congresresolutie Publieke Sector hierover). Meestal werd het werk zelf en ook het product slechter. De PvdA moet dat ruwe model niet willen doorzetten in zorg en welzijn als geheel. Je kunt ook volstaan met een periodieke inhoudelijke toets, zoals nu gangbaar is bij het meten van de kwaliteit van scholen, maar dan wel met sancties als een subsidietender.

Nummer twee
Het gemeentebestuur zwijgt over de sociale gevolgen van het voortdurend afstoten en weer aannemen, meestal tegen slechtere voorwaarden, van personeel. Ik zie een basisbestek met vele verheven doelstellingen. Maar behalve de klant telt er blijkbaar niemand meer mee. Als je dan toch overgaat tot uitbesteding, aanbesteding of privatisering, doe dit dan met een bindende sociale paragraaf met betrekking tot de werkgelegenheid en arbeidsvoorwaarden en met een kwaliteitsparagraaf. “Mensen volgen banen”zou de beleidsgrondslag en de regel moeten zijn.

Nummer drie
De gemeentestukken van 23 december zijn een grote hutspot van technische taal, waarin kernzaken, zoals wel vaker, verdwijnen. Om te beginnen: bezuinigen en hervormen worden op een hoop gegooid. Dat moet je nooit doen! Het klassieke ellende voorbeeld is de mislukking van het Studiehuis in het Voortgezet Onderwijs. Ja, het is waar, het moet nu met minder geld. Maak daar een beleidskader voor op basis van de zwaarte of relatieve lichtheid van de sociale problematiek. En bezuinig wat je verantwoord denkt te kunnen doen. Maar maak dit traject los van de rest! En ook dat is waar, de sector moet worden gemoderniseerd. Doe dat ook, maar niet alleen technisch, maar vooral op basis van je eigen maatschappijvisie. Die PvdA visie is in dit stuk maar heel eenzijdig terug te vinden.

Nummer vier
Waar moet het ons om gaan? Ondersteuning en participatie worden genoemd, prima. Eigenlijk staat er een heel oude opvatting van sociaal, cultureel en opbouwwerk zoals die al in de jaren ’60 werd uitgedragen. Niets mee mis, maar doe niet alsof het nieuw is. Bestrijd inderdaad de uitwassen van de praktijk, die onvoldoende functioneel zijn. Maar: de PvdA staat nog altijd voor ontwikkeling, emancipatie, verheffing en cultuur. Toegegeven, dit zijn niet de kernwaarden van de WMO. Maar niets staat ons in de weg om de WMO ook die draai te geven. Zonder ambitieus of controversieel te zijn, kan je in elk geval aan het basisaanbod toevoegen, dat er ook altijd een mogelijkheid moet zijn om iets te leren. Dat is ons Verlichtingsideaal!

Nummer vijf, de laatste.
De bureaucratische brei, die de gemeente weet op te bouwen, is zoals gewoonlijk weer belachelijk. Het werk is nog nooit beter geworden doordat men de helft van de tijd zit te registreren. Beheren en controleren tot hoofdzaken en bijzaken niet meer zijn te onderscheiden. Regel het klantproces (p.11) bijvoorbeeld niet tot tien cijfers achter de komma. Maak een basisbestek met drie kernresultaten in plaats van de acht criteria die er nu staan. Enzovoort. Kijk ook eens gewoon of het goed werkbaar is en vraag daar ook naar!

Graag jullie reactie! Ik woon nu in Schiedam waar alles later gebeurt. Ik zie dit allemaal hier al aankomen!

Hartelijke groet, Louis Plas

Posted in Bestuurders en politici, Deelgemeente | 1 Comment

“De markt van welzijn en geluk” door Frank Boerboom

Sommige publicaties veroorzaken een trendbreuk ‘het multiculturele drama’ van Paul Scheffer wist in korte tijd een aardverschuiving te veroorzaken in het denken over achterstandswijken. Hans Achterhuis’ boek ‘de markt van welzijn in geluk’ heeft er veertig jaar over gedaan. Maar nu is het zover, In Rotterdam schuift het welzijnswerk achteraan bij de openbare aanbesteding van publieke diensten. Recent nog het troetelkindje van minister van Vogelaar-wijken ter verheffing van de gewone mens, wordt een sociale infrastructuur in hoog tempo met de grond gelijk gemaakt. Met grote stappen door de geschiedenis.

Als gevolg van de emancipatiegolf in de jaren zestig ontstond het geloof dat het niet alleen de kerk was die voor geluk kon zorgen en met de komst van de welzijnswet van Marga Klompé vormden allerlei kerkelijke liefdadigheidsinstellingen zich om tot seculiere subsidieontvangers. Waren het in aanvang pragmatisten die vanuit buurthuizen mét in plaats van voor mensen goede werken verrichtten, Achterhuis waarschuwde dat er een bedrijfstak ontstaan was. Voor elk menselijk ongenoegen kon voortaan de overheid aangesproken worden om een oplossing te bieden. En als een bloemkool groeide een tweede echelon waarin denkers aanpakken ontwikkelden ter bestrijding van maatschappelijke achterstanden, de ene helft op de loonlijst bij de nieuwe welzijnsinstellingen en de anderen bij de overheid om het beleidskader te scheppen.

Een lappendeken van programma’s met betrekking op leefgebieden als onderwijs, wonen en werk werd het resultaat, gefinancierd langs allerlei subsidiestromen. Met de intentie integraal en gebiedsgericht in te zetten werden er wijkwelzijnsorganisaties opgetuigd die, op den duur, zo ingewikkeld werden dat ze door de lokale politiek niet meer aan te sturen waren. Zo’n 10 jaar geleden formuleerde de overheid z’n antwoord in diversiteit en werd het monopolie van de ‘eigen’ welzijnsorganisatie doorbroken. Andere aanbieders werden ingezet om, veelal projectmatig, te werken aan overheidsdoelen op sociaal vlak. Met als consequentie dat coördinatie en afstemming op het bordje van de lokale overheid terecht kwam. En weer groeide de bedrijfstak van welzijn en geluk. Op de werkvloer, in de wijk dus, zijn er dan nog altijd gedreven welzijnswerkers die elkaar weten te vinden op problemen en gezamenlijke aanpak, los van het loonlijstje waar ze op staan. Alleen jammer dat relevante beleidsinformatie hen steeds slechter weet te bereiken. Er komt een nieuw kabinet dat met verve een programma voor prachtwijken aankondigt. De basis zijn bewoners die zelf hun mogelijkheden aangrijpen. Maar er volgt een contra-productieve reactie. De nieuwe trend is een overheid die nauwe opdrachten formuleert aangaande uitvoering; resultaten worden exact beschreven, verantwoording dient afgelegd tot in het kleinste detail. Het was een motie van Mariette Hamer over ontschotting tussen thuiszorg-instellingen waardoor onderstaand pareltje nog mocht sprankelen:

All you need is… gerichte aandacht
Margriet van der Werf-Stokroos is als wijkverpleegkundige Zichtbare Schakel werkzaam in Charlois. Zij werd aan het begin van deze zomer gebeld door een opbouwwerker uit de wijk, die was ingeseind door een ambtenaar van bouw- en woningtoezicht. Het verhaal ging over een lichamelijk gehandicapte zestiger die agressief gedrag zou hebben vertoond. De opbouwwerker vroeg Margriet eens polshoogte te gaan nemen bij de man en stelde voor de eerste keer samen te gaan, vanwege het agressie-aspect.

De man ontving de twee onverwacht vriendelijk. De man bleek al zijn halve leven een lichamelijke handicap te hebben waar hij niet zo goed mee om kon gaan. Hij was inmiddels ook weduwnaar, waardoor zijn wereld nog kleiner was geworden. Zijn gedrag was dus feitelijk een uiting van onmacht en eenzaamheid. Hij had sterk het gevoel niet voor vol aangezien te worden en voelde zich niet geaccepteerd. Daardoor was het leggen van contacten moeilijk voor hem. Maar Margriet had een klik met de man, mede doordat zij van oorsprong uit dezelfde streek bleken te komen. In dat gesprek is de vertrouwensbasis gelegd waar Margriet op voort heeft geborduurd.
Na een aantal keren een gesprek te hebben gehad, soms bij hem thuis en andere keren bij een toevallige ontmoeting op straat, heeft Margriet de meneer over weten te halen met een buurtproject mee te doen. Dit werd georganiseerd vanuit het opbouwwerk voor mensen die de zomervakantie in de wijk doorbrachten. De meneer is hiernaartoe gegaan en maakte daar kennis met andere buurtbewoners. Daar werd hij meteen geaccepteerd en hij ging er ook vrijwilligerswerk doen. De ene na de andere buurtbewoner nodigde de meneer uit, die toch eigenlijk een leuke, vriendelijke man bleek te zijn. Een van de dames die hij daar leerde kennen, vond dat ook, en dat bleek wederzijds te zijn… Margriet heeft met genoegen kennis genomen van hun trouwplannen! In een paar maanden tijd heeft de wijkverpleegkundige Zichtbare Schakel deze vereenzaamde man uit zijn isolement weten te halen. Een mooi succes!
Inmiddels zijn de ontwikkelingen een stap verder en is het welzijnswerk, vooruitlopend op de samenvoeging van Welzijns-, WMO en AWBZ-gelden, in de Europese aanbesteding gedaan. Opnieuw zijn producten tot in detailniveau cijfermatig omschreven. Met een nietje zijn alle beleidsnota’s aangehecht en het hele pakket is op het internet gepubliceerd. De laagst biedende krijgt de klus. Op straffe van vervolging is het geïnteresseerde partijen verboden met elkaar in contact te treden (een gevolg van de bouwfraude-affaire). Zo wordt ieder gedwongen het wiel zelf uit te vinden. Schaalverkleining, zodat bewoners en lokale politiek weer macht kunnen ontwikkelen over hun voorzieningen? Ons sociaal vangnet mag niet te grote mazen krijgen dus dan valt er wel iets te coordineren. Ingegeven door bezuinigingsdrift wordt burenhulp gepropageerd als toekomst van onze zorg. Na dertig jaar mijn brood verdiend te hebben als ‘vrijgestelde’ ga ik als vrijwilliger door met oplossingen van onderop.

Racties: mail naar frankboerboom@wanadoo.nl

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Deelgemeenten en standpunten van de R’damse partijen

Hieronder de belangrijkste standpunten van de Rotterdamse politieke partijen over deelgemeenten. Alle citaten zijn letterlijk overgenomen en komen uit de betreffende verkiezingsprogramma’s van 2010.

PvdA, iedereen telt mee, iedereen doet mee! Werken aan een beter Rotterdam:
Deelgemeenten zijn voor veel zaken het bestuur dat het dichtst bij de mensen staat. Ze kennen de kansen en bedreigingen van hun straten en buurten het best. Ze zijn als eerste verantwoordelijk voor communicatie met en participatie van bewoners. De beste mensen worden ingezet om deelgemeenten te ondersteunen. Ze zijn als eerste verantwoordelijk voor communicatie met en participatie van bewoners. De beste mensen worden ingezet om deelgemeenten te ondersteunen.

Groen Links, Naar een groene en sociale wereldstad:
Deelgemeenten vervullen een belangrijke functie in het vormgeven van burgernabij bestuur. Een herijking van taken en bevoegdheden tussen stad en deelgemeenten kan het stadsbestuur inzichtelijker en slagvaardiger maken.

Leefbaar Rotterdam, Voor Rotterdam!:
Minder politiek, méér burger
In Rotterdam hebben we om te beginnen téveel praters: 353 politici. Wat ons betreft gaat dat terug naar 35: 30 raadsleden, 4 wethouders en 1 burgemeester. Door de politieke laag uit het deelgemeentebestel te halen kunnen de 300 deelgemeente politici naar huis. Vorm de deelgemeenten (de oeverloze debatteerclubs die vooral met hun eigen belangen bezig zijn) om tot servicecentra, waar klantvriendelijkheid de norm is. Wat we met het uitgespaarde geld doen? Dat geven we aan u! Want u weet als bewoner van een straat of wijk vaak veel beter wat er speelt en welke initiatieven echt nuttig en echt effectief zijn. Om de gelden optimaal te verdelen, willen wij een buurtreferendum of een vergelijkbare burgerparticipatie in het leven roepen. Door de veelheid van besturen en instellingen zien veel Rotterdammers door de bomen het bos niet meer. Ons voorstel is: in elke deelgemeente één loket waar u als burger voor al uw problemen en vragen terecht kunt. Over het functioneren van de overheid heeft Pim Fortuyn kernachtige woorden gesproken, die ons nog dagelijks inspireren: ”De overheid is van ons, voor ons en alleen met ons mandaat over ons.“

D66, Anders, ja:
Deelgemeenten: bestuur dicht bij de burger
Rotterdam is een grote stad met wijken die soms ver uit elkaar liggen en sterk verschillen qua identiteit en problematiek. Het deelgemeentelijk bestel is daarom van belang voor maatwerk op wijkniveau en invloed van bewoners op hun eigen leefomgeving. Dagelijks bestuurders van een deelgemeente zijn aanspreekbaar en moeten verantwoording afleggen aan een gekozen vertegenwoordiging. Dat maakt het bestuur burgernabij. Een politieke vertegenwoordiging is voor D66 pas goed en compleet als deze pluriform is, zodat alle geluiden uit de deelgemeente in de deelraad voldoende doorklinken. D66 is tevreden over de huidige indeling van de deelgemeenten en ziet geen dwingende redenen om de schaalgrootte te veranderen. Voorwaarde voor een goed functionerend deelgemeentelijk bestel is wel dat taken, bevoegdheden, verantwoordelijkheden en budgetten duidelijk zijn afgebakend.

Christen Unie en SGP:
De ChristenUnie-SGP is voorstander van deelgemeenten met gekozen deelraden, een duidelijk pakket van taken en bevoegdheden, een eigen organisatie en een eigen begroting.

SP, Een nieuwe koers voor Rotterdam:
De Rotterdamse bestuurlijke inrichting – met na de verkiezingen van 2010 veertien deelgemeenten en wijkraden – is daarbij vaak een sta-in-de-weg. Iedereen is voor decentrale service en voor Stadswinkels overal in de stad, maar daarvoor is geen politiek parlement op deelgemeenteniveau nodig. De meeste deelgemeenten bestaan uit meerdere wijken, die onderling weinig gemeen hebben. De deelgemeente wordt zowel door bewoners als door andere betrokkenen te vaak gezien als barrière tussen wijk of buurt en de gemeente. Bovendien beslissen de deelgemeenten slechts over enkele miljoenen, terwijl de kosten van het hele bestel maar liefst veertig miljoen bedragen. De SP is daarom tegenstander van de huidige deelgemeenten. Het wordt het steeds duidelijker dat het deelgemeentebestel zijn houdbaarheidsdatum nadert, maar helaas hebben de andere partijen tot dusver niet gedurfd het bestel te veranderen of af te schaffen.

VVD:
De VVD voert de deelgemeentediscussie vanuit de keuze tussen afgebakende autonome bevoegdheden voor deelgemeenten of geen deelgemeenten. Of je doet het goed, of je doet het niet.

CDA, Rotterdam in goede handen:
Degelijk en dienstbaar stadsbestuur
Het CDA staat voor een degelijk en dienstbaar stadsbestuur, slagvaardig en dicht bij burgers. Het deelgemeentebestel zoals we dat nu kennen -met volksvertegenwoordigers die gekozen en dus aanspreekbaar zijn- biedt daarvoor goede mogelijkheden, maar kan nog zoveel beter.

Posted in Bestuurders en politici, Deelgemeente | Leave a comment

Een nieuw gesprek: waarom nog langer deelgemeenten in Rotterdam? (en reageer…)

Cartoon Leefbaar Rotterdam uit Campagne 2010Ja, ik ben voorstander van gekozen deelgemeenten in Rotterdam met een eigen bestuur. Ik vind het belangrijk dat bewoners andere bewoners, echte levende mensen, kunnen aanspreken om iets te vragen, om een probleem op te lossen, hier budget voor hebben en hier openlijk verantwoording over moeten afleggen. En ja, ik ben bestuurder, oftewel ik ben een gelovige en/of belanghebbende in dit gesprek. De wijze van het voeren van een gesprek via deze website is mij zeer bevallen. Zo hebben diverse politici, bewoners en ambtenaren gereageerd op de oproep op deze website om te komen met alternatieven voor bezuinigingen voor de begroting van Rotterdam van 2012. Via de mail, via reacties op deze site, via twitter, via facebook, op vele manieren kwamen de de reacties binnen. Natuurlijk is er ook kritiek geweest op deze werkwijze. Daar heb ik geen probleem mee, doe het anders en zelf gewoon beter.

Een andere aanleiding is dat het aan het stadhuis oorverdovend stil is als het gaat over deelgemeenten. Wat gaat er gebeuren? Waar mogen bewoners op rekenen na 2014? Moeten de deelraden gaan afbouwen en de bestuurders zich gaan voorbereiden op overdracht van taken en bevoegdheden. En dan aan wie? Aan gemeentelijke diensten? Vragen, vragen, vragen die snel van een antwoord moeten worden voorzien. Help mij, help ons en help elkaar met zinvolle bijdrages. Verder zullen we de diverse rapporten die inmiddels zijn verschenen over de nut en noodzaak van deelgmeenten ook op deze website zetten.

Oftewel, de lijnen staan weer open voor het nieuwe gesprek: waarom nog langer deelgemeenten in Rotterdam?

Fred Burggraaf

Disclaimer: Anonieme, discriminerende, zinloze en herhalingen van bijdrages zullen niet worden geplaatst. De beoordeling is subjectief en disussie hierover niet zinvol. Ook niet boos worden als het een paar dagen duurt voordat u bijdrage geplaatst wordt. We moeten soms ook nog andere dingen doen in het leven.

Posted in Deelgemeente | Leave a comment

Interview met Jan Markerink in het AD/RD 1 november 2011

ROTTERDAM Ontevreden, uiterst ontevreden is hij over de koers die het Rotterdamse stadsbestuur vaart. De Overschiese deelgemeentevoorzitter Jan Markerink groeit in zijn rol van criticaster binnen de PvdA. Volgens hem kan Rotterdam ‘zoveel beter’. ,,Ik hoef geen politieke carrière te maken, dus ik kan me onafhankelijk uiten.’’ Continue reading

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Overige besparingen

Overige besparingen:
- Geef het onderhoud van de Volkstuinen (ook het openbaar gedeelte) uit aan de volkstuinverenigingen en verhuur in zijn geheel aan de vereniging.
- Het werk dat gedaan wordt in de sociale sector (ook groen sociaal) wordt nu vooral gezien als kostenpost. Politici zouden bereid moeten zijn over een langere periode dan hun aanstelling heen te kijken. Effecten van sociale projecten zijn vaak pas zichtbaar op de langere termijn. Door nu te investeren wordt er later geld bespaard op justitie, gezondheid, onderhoud e.d. De besparingen zouden mee moeten tellen bij de beoordeling!
- Onderzoek wat de kosten zijn van het innen van hondenbelasting en wat de opbrengsten zijn. Draag in ieder geval zorg voor een goedkoper en beter systeem.
- Hef RCI op en beloon alleen nog projecten.
- Reduceer het areaal GRIJS (bestrarting) met 10%.
- Accepteer voor de gehele gemeente een straatonderhoudsniveau van 3 en bij economische groei kan de opgelopen achterstand ingehaald worden.
- Vodi Gemeentewerkenvan 7,5% naar 5%. Diensten mogen zelf kijken hoe zij dit oplossen.
- Ga leges heffen / breng een vergoeding in rekening op het indienen van beroep en bezwaar. Dat doen ze in Belgie ook! Het mes snijdt aan twee kanten: inkomsten voor de gemeente én de mensen die bezwaar maken, hebben ook een serieus bezwaar en doen het niet bij wijze van geen gemeentetje pesten. Minder beroep- en bezwaarprocedures (dus minder ambtelijke inzet) én inkomsten.
- Alle ambtenaren van de gemeente Rotterdam zouden een werkzoekende of iemand uit de bijstand moeten 10 uur per week moeten begeleiden

Posted in Overige besparingen | 1 Comment

Leutigheden weg II

- Hoezo in deze tijden 13 mln (?) extra voor burgerinitiatieven?
- Hef RTM Magazine op en meer van dit soort zinloze publicaties.
- Stop met de planvoorbereiding van (voorlopige) luchtkastelen als kunstijsbaan, nieuw woningbouwprogramma, bedrijventerreinen etc. (p.21 programmabegroting (2012).
- Bespaar op festivals: kijk naar de meerwaarde, het bereik, het aantal en de kosten.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Investeringen uitstellen II

- Extra investeren in de buitenruimte in de binnenstad: kan dat niet wat minder dan de geplande 26 miljoen en kan dat niet na 2015?
- Investeer niet in 2012 al 1,25 miljoen extra in drie parken. Stel dit uit tot 2015 wanneer volgens eigen zeggen de begroting weer op orde is.
- Schaf de komende jaren de “Rotterdamse stijl” af. Bespaart vele miljoenen. Wanneer je geen geld hebt ga je niet voor luxe maar voor sober.
- Misschien is het wijs om het verbouwen van het stadion van Feyenoord te wachten tot de financiële storm wat uitgeraast…
- Hart van Zuid een tandje minder.

Posted in Uncategorized | 1 Comment

Min of meer overbodige communicatieblaadjes…

Hieronder een aantal voorbeelden die op de nominatie staan om weg te bezuinigen of de communicatie anders, meer gezamenlijk en goedkoper te regelen. Het betreffen uitgaven voor communicatie die direct of indirect bekostigd worden door het concern Rotterdam:

Gemeente Rotterdam
- De Stadswerker
- RTM magazine
- Van klacht naar Kracht, GGD

Deelgemeenten:
- IJsselmonde Magazine
- Overschie Gesproken

Indirect via subsidie of opdrachtverlening:
- De Croos, bewonersmagazine Crooswijk
- Rotterdam topsport Magazine, Stichting Rotterdam Topsport
- BOOR Magazine
- CV Open
- Inzicht, Maaszicht / Singelzicht

Posted in Leutigheden weg | Leave a comment